(^_^)mashito's space(>_<)

ตั้งแต่มีเธอเดินเข้ามาในชีวิต

ฉันก็กลายเป้นคนไม่แน่นอน

กลายเป็นคนอ่อนแอ

อยุ่คนเดียวในคืนเดียวดายไม่ได้

หากเธอจะเดินจากฉันไป

ฉันคงไม่เหลืออะไร

คงอยุ่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ

 

อันนี้ลองแต่งเล่นๆนะ

 

หากวันนี้เธอเลือกจะไป

ใจฉันคงจะห้ามไม่ไหว

แต่อยากให้รู้ว่าเธอยังมี

ฉันอยู่ที่ตรงนี้

หากวันไหนเธอนั้นไม่มี

คนข้างกายและมอบความหวังดี

ก็ลองมองมาที่ตรงนี้

ที่ตรงนี้   นั้นยังมีฉัน

คนที่เคยห่วงใย คนที่ไม่มีวันจะทิ้งเธอ

หากว่าฉัน ไม่รักเธอ

ใจฉันคงไม่เจ็บอยู่อย่างนี้

หากว่าฉันไม่ห่วงเธอ

ภาพที่เห็นเธอเดินจากไป

มันก็คงไม่สะเทือนในหัวใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เย้เยวันเกิดฉาน  ฉานมีความสุขมากมากเลยอิอิ 

  

 

 คราวนี้หลังจากที่เราสอบผ่านไป

 

เริ่มวันหยุดระหว่างนี้กันเถอะ  ตื่นเช้ามาในวันศุกร์ฝนตกโปรยปราย อากาศน่านอนจังเลย มองไปรอบๆห้องไม่เห็นเมทแล้ว  ไปไม่ลาเลย ช่างเถอะ เริ่มตอนเช้าตื่นมาอาบน้ำ เปิดคอมใหม่ขึ้นมาฟังเพลงเล่นเอ็ม ทำไมไม่กลับบ้านเหรอ ไม่ละกลับมาแล้วละ นั่งรถนานๆเนี้ยเหนื่อยนะ อิอิ คนอื่นหยุดเรียนแล้วแต่บ้างส่วนก็ยังมีเรียน ร่วมทั้งเราด้วย ตอนบ่ายไปเรียนประชาคมโลก เรียนไปนั่งหลับไป ฮาๆๆๆ ตอนเย็นก็ไปร้านไอสติม ไปกินอาไรแกเหงานิดหน่อย  วันนี้เป็นวันแรกแห่งการต้องอยุ่คนเดียวในห้อง ไม่เป็นไรแบบนี้เราก็ได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น ตื่นเช้าวันที่ สองก็วันหยุด ฉันตื่นมาตอนประมาณแปดโมงเช้าเพราะนัดเพื่อนจะไปแม่สายกัน อิอิ หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ไปเรียกลูกไก่ แต่ปรากฏว่าลูกไก่ยังไม่ตื่น เซ้งเลย  เลยเวลานัดมาได้ครึ่งชั่วโมงลูกไก่โทรมาบอกว่าไปเอาผ้าให้หน่อยไม่มีชุดใส่แล้ว ทำไมไม่บอกแต่แรกนะ สรุปแล้วเราต้องออกจากหอไปแม่สายช้ากว่าเวลานัดชั่วโมงครึ่ง ฉันไปกินข้าวที่แม่สาย มื้อนี้เป็นมื้อเช้าและมื้อเที่ยงรวมกันเลย อร่อยมากเลยสงสัยเพราะหิวมั๊ง จากนั้นก็ข้ามฝั่งไปเดินเที่ยวแม่สายโดยมีทิพย์เป็นไกด์ให้ อิอิ ฝนเดินช๊อปเยอะเลยแต่เราซื้อของไม่กี่ชิ้นเพราะไม่ค่อยมีตังค์ในกระเป๋าเท่าไรแต่ลูกไก่นี้ยุให้ซื้อจริงๆบอกว่าเอาที่ลูกไก่ก่อนก็ได้ คือจะว่าไปเดินไปเรื่อยๆเฉยๆก็พอแล้วเพราะเราไม่ค่อยอยากได้อะไรมาก ทิพย์พาไปดูบ้านด้วยบ้านทิพย์ขายทองฝั่งพม่า เราเดินจนเหนื่อยแล้วก็ข้ามกับมาฝั่งไทย ฉันเดินผ่านเห็นลูกท้อสด คุณเคยกินมันไหมสดๆเลยนะ เคยแต่เห็นในหนังจีน ชีวิตจริงไม่เคยกินเลย ยังงี้มันต้องพิสูจน์สิ ซื้อเลยเดินตรงไปร้านที่ขาย  "พี่ค่ะมันกินไงค่ะ" คำถามแรกต้องแบบนี้เพราะเราไม่เคยกินจริงๆนี้นะ พี่ขายลูกท้อมองหน้าแล้วยิ้มให้ "กินแบบแอปเปิ้ลจ๊ะ" แล้วพี่เขาก็หยิบขึ้นมาสองลูกขึ้นตาชั่ง หาได้แค่นั้นอ่า แต่ช่างเถอะเพื่อประสบการณ์ของชีวิต  จ่ายเงินเสร็จก็เดินไปร่วมกับเพื่อนๆเพื่อกลับมอกัน  ระหว่างทางเรานั้นรถไปกะฝน สนุกนะแม้จะซื้อของไม่เยอะ มาถึงหอน้อยก็โทรเรียกให้ไปเอาต้นไม้เพระน้อยเลี้ยงไม่ไหวแล้ว  เอามาไว้ที่ห้องแล้วพี่ชายก็โทรหาเอาแหรมเนืองมาให้กะยาที่แม่ฝากมาให้  แล้วคอมตัวเก่าที่เราปรับปรุงจากคอมผีให้กลายเป็นคอมคนก็เดินทางกลับสู่บ้านที่อุดรธานี แล้วลูกไก่ก็โทรหาบอกว่าจะเข้าเมืองเข้าด้วยกันไหม เข้าดิ ไม่อยากอยุ่คนเดียวอยุ่แล้ว  ไปซื้อเครื่องสำอางหมดตังค์อีกแล้ว  กลับมาถึงห้องก็ทำความสะอาดเล็กน้อยแล้วเข้านอน เข้าสุ่วันหยุดวันที่สาม ตื่นเช้ามาสะสายเลยเกือบเที่ยง ฮาๆๆๆสงสัยเมื่อวานนี้คงเหนื่อยน่าดูอิอิ  ไม่มีไรทุกอย่างไปตามปกติ แต่ตอนเย็นเข้ามาเราจะไปเวียนเทียนกับเพื่อนกัน ฉันให้หนึ่งมาลงโปรแกรมคอมใหม่ให้เพราะวิสต้ามันช้ามาก เลยเปลี่ยนเป็นเอ๊กพีดีกว่า นั่งทำตั้งนานยังไม่เสร็จสะทีก็เลยเปลี่ยนเครื่องกับหนึ่งให้หนึ่งเอากลับไปทำที่หอแล้วเราก็ไปเวียนเทียนกัน โดยลูกไก่ไปรอที่วัดแล้ว พอเวียนเทียนเสร็จก็กลับมาหอมากินแหนมเนืองกะลุกไก่ ลูกไก่ชวนหนึ่งมากินด้วย สรุปกินกันสามคนแต่ต้องไปกินถึงลำดวนสี่เพราะที่นั่งลำดวนห้าโดนยึด กินไปทามกลางสายฝน แหม บรรยากาศ นี้เป็นใจจริงๆ ทานเสร็จก็แยกย้ายกันกลับหอ  แล้วเราก็จัดการล้างจานจนเลยมาถึงเที่ยงคืนก็เข้านอน  วันหยุดที่สี่ ตื่นสายอีกแล้ว ฉันยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลยเศร้า ต้องอ่านวันนี้ต้องอ่าน นั่งอ่านไปสักพักหนึ่งก็เอาคอมมาให้คืนเย้คอมกลับมาแล้ว  ตอนเย็นอีกแล้วลูกไก่ให้พาไปตัดผม ก็ไปเป็นเพื่อน สุดท้ายก็เลยไปถึงในเมืองไปบิ๊กซีไม่ได้ไปนานแล้วนี้น่า ลูกไก่ซื้อเสื้อใหม่ละ ตัวละสี่ร้อยแนะ แพงเนอะแต่ไฮโซดี อิอิ ส่วนเราก็ไม่ต่างซื้อาไรไม่รู้เยอะแยะจนหมดตังคไปหกร้อยกว่าบาท ฮาๆๆๆ สุดท้ายปิดท้ายเราไปกินข้าวที่ร้านข้าวมันไก่แถวๆไนซ์บาซ่ากัน ที่เดิมของเรา อิอิกลับมาถึงหอก็นอนเป็นตายเลย  ชีวติในวันหยุดของฉันเดินทางมาถึงวันสุดท้าย คือวันนี้ตื่นมาทำความสะอาดห้องเปิดคอมเขียนบันทึกนี้ขึ้น ไม่รู้ตอนเย็นจะเกิดไรขึ้นนะ แต่สรุปคือมีความสุขมากมากเลยได้อยุ่กะตัวเองและลูกไก่ พอแล้วชีวิตฉันพอใจแค่นี้ละ

 

 

ลูกไก่กลับมาแล้ว  แต่ทำไมใจเรายังไม่กลับมาอักนะ

เมื่อวานนี้เป็นวันเกิดลูกไก่ เราเลยเซอร์ไพซ์ลูกไก่

พาลูกไก่ไปกินข้าวกะเพื่อนๆโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า

ทานข้าวเสร็จเราก็จัดการเอาเค๊กเข้ามา

อิอิ ลูกไก่งงเลย ฮาๆๆๆๆๆๆๆ ปลิ้มละดิ

ของขวัญที่ให้ลูกไก่ก็คือน้องหมูชมพู

หวังว่าลูกไก่จะนอนกอดมันนะ

มันจะอยู่ข้างลูกไก่ในทุกเวลา

ไม่ว่าเวลาทุกข์สุขหรือเศร้า

ลูกหมูและเราจะอยุ่ข้างลูกไก่นะ

ถึงแม้ลูกไก่จะจิกเราเจ็บขนาดไหน

เราก็จะให้อภัยเสมอ   ลูกหมูไม่วันทิ้งลูกไก่

แต่ลูกไก่จะทิ้งลูกหมูไหม ลูกหมูไม่แน่ใจ

>>>>มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง เป็นเพื่อนที่รักกันมาก >>> >>>>ที่โรงเรียน ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน >>> >>>>เวลาผ่านไป จนทั้งสองอยู่ มหาวิทยาลัย >>> >>>>ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบผู้ชายคนนึง และถามฝ่ายชายว่า >>> >>>>"นี่ เธอว่า เค้าเหมาะกับเราไหม" >>> >>>>"เค้าก้อหล่อดีนะ นิสัยดีด้วย " >>> >>>>"หรอ อืม อยากให้เค้ามาอยู่ข้างๆเราจังเลยเนอะ" >>> >>>>ต่อมาหญิงสาวก็ได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้นจิงๆ >>> >>>>วันนึงหญิงสาวบอกกับเพื่อนสนิทของตนว่า >>> >>>>"นี่ เธอไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว >>> >>>>เราไม่อยากให้เค้าเข้าใจผิด" >>> >>>>"อืม" ฝ่ายชายตอบรับ และไม่ไปส่งหญิงสาวอีก >>> >>>>ต่อมาหญิงสาวทะเลาะกับแฟนของตน จึงมาปรึกษาเพื่อนชายว่า >>> >>>>"เธอ เด๋วนี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ เธอว่า เราจะทำอย่างไรดีหล่ะ" >>> >>>>"ก้อ เธอยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายตอบ >>> >>>>"รักสิ รักมากด้วย" >>> >>>>"ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ ก้อเธอรักเค้านี่น่า" >>> >>>>"อืมม" >>> >>>>หญิงสาวทำตามคำแนะนำของฝ่ายชาย >>> >>>>หลังจากนั้น วันหนึ่ง ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่มเดินกลับบ้าน >>> >>>>เค้าเห็นหญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง >>> >>>>"เธอ เป็นอะไรหน่ะ ให้เราช่วยไหม" >>> >>>>"เค้าไม่รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป >>> >>>>เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเราที่บ้านเลย" >>> >>>>"แล้วเราจะช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ" >>> >>>>"ช่วยอยู่กับเราซักพักได้ไหม"หญิงสาวร้องขอ >>> >>>>ทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรเลย >>> >>>>ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ยขึ้น >>> >>>>"เราควรจะทำอย่างไรดี เธอจะช่วยเราได้ไหม ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี" >>> >>>>"เธอยังรักเขาอยู่หรือป่าวหล่ะ" >>> >>>>"รักสิ เรารักเค้ามากเลย" >>> >>>>"ถ้าอย่างนั้นก้อรักเค้าต่อไปสิ" >>> >>>>"แต่เค้าไม่รักเราเลยนี่น่า" หญิงสาวร้องไห้โฮ >>> >>>>"แต่เธอก็รักเขาไม่ใช่หรอ" >>> >>>>และชายหนุ่มก็ส่งหญิงสาวที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน >>> >>>>"ถ้าเมื่อไหร่ที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเรานะ" >>> >>>>"อืม" และหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป >>>> >>>>ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้รับโทรศัพท์จากหญิงสาว >>> >>>>"เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที" >>> >>>>เสียงของหญิงสาวดูช่างอ่อนล้า และหมดกำลัง >>> >>>>เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่ >>> >>>>ชายหนุ่มไปหาเธอและไปรับเธอมาส่งบ้าน >>> >>>>เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้นเมื่อที่เคยถามมา >>> >>>>"เราจะทำอย่างไรต่อไปดี" >>> >>>>"เธอเลิกรักเค้าแล้วหรอ" >>> >>>>"ป่าว เรายังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่" >>> >>>>"งั้นก็เหมือนที่เราเคยพูดไว้ รักเขาต่อไป >>> >>>>เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเธอไหม แต่ถ้าเธอยังรักเขา >>> >>>>เธอก็คงทำได้แค่รักเขาให้มากขึ้น ให้เขารู้ว่าเธอรักเขา" >>> >>>>วันที่เธอเรียนจบ เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ >>> >>>>เธอแปลกใจมากที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอยังเรียนไม่จบ เธอถามเขาว่าทำไม >>> >>>>ชายหนุ่มตอบว่า เขาขี้เกียจไปหน่อย >>> >>>>ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชาหนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ >>> >>>>หญิงสาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน >>> >>>>ต่อมาแฟนหญิงสาวได้แต่งงานกับหญิงสาว >>> >>>>เนื่องด้วยเห็นถึงความรักที่หญิงสาวมีให้มากมาย >>> >>>>หญิงสาวได้ชวนเพื่อนของตนมางานแต่งของเธอ >>> >>>>"เราไม่ว่างจริงๆ >>> >>>>เราติดธุระหน่ะขอโทษนะ"เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา >>> >>>>หญิงสาวโกรธและเสียใจที่ชายหนุ่มไม่มางานแต่งจึงวางหูใส่ >>> >>>>แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจเมื่อวันที่เธอแต่งงาน >>> >>>>ชายหนุ่มได้มาก่อนที่งานแต่งจะจบ >>> >>>>"ยินดีด้วยนะ เรามาแล้วนะ" >>> >>>>หญิงสาวดีใจมากที่เพื่อนของเธอมา ถึงจะเพียงชั่วเวลาสั้นๆ >>> >>>>ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุขกับชีวิตแต่งงานจนไม่ได้ติดต่อกับชายหนุ่ม >>> >>>>จนวันหนึ่งหญิงสาวได้ทะเลาะกับสามีของตน >>> >>>>หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงชายหนุ่มขึ้นมา >>> >>>>แต่แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปเท่าไหร่ >>> >>>>ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย >>> >>>>เขาจึงโทรหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น >>> >>>>เพื่อนของชายหนุ่มเล่าว่า ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้ >>> >>>>ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมาร่วมหลายเดือน >>> >>>>หญิงสาวตกใจมากถามว่าเป็นอะไร >>> >>>>เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการกำเริ่มเพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด >>> >>>>ชายหนุ่มดันหายตัวไป >>> >>>>และเพื่อนชายยังบอกอีกว่า >>> >>>>"เป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ในช่วงเวลาสำคัญๆ >>> >>>>คราวที่แล้วสอบไล่ ก็หายตัวไปจากห้องสอบ" >>> >>>>หญิงสาวตกใจมาก เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว >>> >>>>หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่มที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็ต้องตกใจ >>> >>>>ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง กับผอมซูบ ไม่มีแรง >>> >>>>เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจทักทายเธอเป็นการใหญ่ >>> >>>>"เป็นอย่างไรมั้ง ไม่เจอกันตั้งนาน" >>> >>>>หญิงสาวนิ่งเงียบซักพักน้ำตาหญิงสาวก็ออกมา >>> >>>>"อ้าวร้องไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วหรอ >>> >>>>จะให้เราช่วยอะไรไหม แต่เราก็คงจะแนะนำเหมือนเดิมหน่ะ" >>> >>>>หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่มแล้วบอกกับชายหนุ่มว่า >>> >>>>"วันที่เธอมารับเราเป็นวันสอบไล่ใช่ไหม" >>> >>>>ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้นกลับนิ่งเงียบไป >>> >>>>หญิงสาวจึงพูดต่อ >>> >>>>"และวันที่เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของฉันใช่ไหม" >>> >>>>ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม >>> >>>>หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น >>> >>>>"ตลอดเวลา เรารักแต่คนอื่น มองแต่คนอื่น >>> >>>>เรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ไหน >>> >>>>เรารู้สึกเสียใจจริงๆที่ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้" >>> >>>>ชายหนุ่มยิ้มขึ้นแล้วบอกกับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า >>> >>>>"เราบอกแล้วไง ถ้าเรารักใครซักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ >>> >>>>ไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเราหรือไม่หน่ะ >>> >>>>มันสำคัญแค่เพียงว่าเรายังรักเธออยู่หรือเปล่า แค่เราสามารถช่วยเธอได้ >>> >>>>นั่นก็เป็นความสุขของเราแล้ว" >>> >>>>หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โห่อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม >>> >>>>ชายหนุ่มจึงพูดขึ้นว่า >>> >>>>"ถ้าเราหายเมื่อไหร่ เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จดหมายขอโทษ – จดหมายขอบคุณ ถึงคุณคนนั้น....(He is you) ขอโทษที่ไม่ได้อ่อนหวานเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ขอโทษที่กระโดกกระเดก ขอโทษที่ใจร้อนเสมอ และต้องคอยให้เตือนเสมอ ( น่าเบื่อมาก.. >_< ) ขอโทษที่ชอบร้องไห้เวลาดูหนังด้วยกัน ขอโทษที่ไม่น่ารักและน่าทะนุถนอม ขอโทษที่ไม่รู้จักโตสักที ขอโทษที่ขี้ใจน้อย ขอโทษที่ขี้งอน ขอโทษที่ชอบพูดตรง ขอโทษที่เคยทำร้ายจิตใจกัน ขอโทษที่จุ้นจ้านเรื่องส่วนตัว ขอโทษที่ขี้บ่นเหลือเกิน ขอโทษที่รักซะมากมาย

ตอบกลับ.. จากคนที่รักคุณ... ขอบคุณครับที่ไม่อ่อนหวาน ผู้ชายอย่างผมจะได้แอบหวานกะเขาบ้าง ขอบคุณครับที่กระโดกกระเดก ผมจะได้มองออกว่าคุณเขิน ขอบคุณครับที่ใจร้อน ผมยินดีที่จะทำให้มันเย็น ( ผมไม่เคยเบื่อเลย..^_^ ) ขอบคุณครับที่ร้องไห้เวลาดูหนังด้วยกัน ผมจะได้มีโอกาสเช็ดน้ำตาของคุณบ้าง ขอบคุณครับที่ไม่น่ารักและน่าทะนุถนอม ขืนน่ารักกว่านี้ผมคงแย่งชิงกันคนอื่นอีกนานโข ขอบคุณครับที่ขี้ใจน้อย มันแสดงว่าผมก็มีความสำคัญพอให้โกรธบ้าง ขอบคุณครับที่ขี้งอน ผมจะได้ง้อไง แต่อย่านานนักล่ะ ผมทรมานใจนะครับ ขอบคุณครับที่พูดตรง ( T_T ) ฮือๆ ผมรู้แล้วว่าผมทำกับข้าวไม่อร่อย

ขอบคุณครับที่ทำร้ายจิตใจกัน มันทำให้ผมได้รู้ถึงความเหนียวแน่นในความสัมพันธ์ของเราสองคน ว่ามันไม่ขาดกันง่ายๆ หรอก ( ผมไม่ยอม ) ขอบคุณครับที่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของผม นั่นแน่..เป็นห่วงผมล่ะสิ ขอบคุณครับที่.เอ๊ย..ไม่เอาดีกว่าข้อนี้ขี้บ่น ไม่ดีๆ เหมือนยายแก่ แต่ถ้าจะเป็นจริงๆ ขอผมเป็นตาแก่นะ.. สุดท้ายขอบคุณครับที่เข้ามาในชีวิตผม.. ขอบคุณที่ทำให้ผมพูดเลียนแบบหนังเรื่อง As good as it get “คุณทำให้ผมอยากเป็นผู้ชายที่ดีกว่านี้“ ขอบคุณที่ทำให้ผมรู้ความหมายของคำว่า You complete Me. โดยไม่ต้องเปิด Dictionary ขอบคุณที่อยู่เพื่อให้ผมรัก